Ik moest even een blog aanmaken, ik wil alles even ergens kwijt kunnen, zodat het voor mezelf ook allemaal op een rijtje ligt. Ik voel me op dit moment echt vreselijk, terwijl dat helemaal niet hoeft. Alles gaat goed, ik heb een perfect leven, genoeg liefde, vrienden, goed op school, fijne familie. Ik heb genoeg hobby's, ben goed in sport. Genoeg aandacht van de jongens.. maar dat is niet wat ik wil.

Ik kwam er iets van een jaar geleden achter dat ik biseksueel ben. Ik heb meisjes altijd al mooi en aantrekkelijk gevonden, maar verweet het mezelf zwaar als ik fantasieën had over een meisje, en probeerde daar altijd meteen mee te kappen. Toen kwam ik haar tegen. Ik weet het moment precies nog. Honderden mensen, gillend naar een of andere suffe band waar ik de naam niet eens meer van weet.. en tussen al die mensen stond zij. Dat haar viel ook bijna niet te missen xD Feloranje haren, met de mooiste blauwe ogen die ik tot die tijd had gezien. Hele lieve, zachte lippen en een roze bruisje op dr wangen. Ze stond toen naast m'n beste vriendin, Lesley, die haar wel kende. Lesley zelf zwaaide enthousiast naar me, maar m'n aandacht ging volledig op aan haar. Ik wou alles over haar weten. Ik wou haar aanraken, haar geur in me opnemen, haar horen. Maar het ging op dat moment natuurlijk niet, of ik moest me door een massa wurmen. Ik besloot daar te blijven en naar dat flutbandje te kijken. Ik kon het toch niet laten om soms even naar haar te kijken, in de hoop dat ze terugkeek. Dat was meestal wel zo, en toen lachten we naar elkaar. Wat lachte ze lief. Ik ging eraan kapot dat ik niet even bij haar kon zijn. Toen het eindelijk even wat rustiger werd kwamen Lesley en zij naar me toegelopen. Ik ging van het verhogingje af waar ik toen op stond en keek haar aan. Toen vroeg ik hoe ze heette. Maaike was haar naam. Mikey haar bijnaam. Zelfs haar naam vond ik prachtig.

Dat was toen in de zomer, augustus de 5e. De daarop volgende maanden dacht ik elke dag aan haar, en wou ik elke moment met haar delen. Ik was hevig verliefd en wist geen raad met mezelf. Ik vertelde het aan 1 vriendin, een internetvriendin. Mijn beste vriendin eigenlijk. Lisa. Ik was doodsbang dat ze me raar zou vinden, dus het duurde ook even voordat het eruit was. Maar ze vond me niet raar, ze begreep me en bleef me steunen.

Ik had een account op een website waar je topic's kan maken en mensen kan ontmoeten, daar leerde ik ook Lisa kennen, en andere vrienden. Er was 1 meisje, die altijd heel grappig was op het forum. Eens sprak ik haar daarop aan, en we raakten in gesprek met elkaar. We besloten later elkaar elkaar's msn te geven, en daar ging onze vriendschap verder. Ik zag wat foto's van der, en ik vond haar ontzettend knap. Misschien dat dat ook een reden was waarom ik zo graag bevriend met haar wilde zijn. Onze vriendschap begon ergens in eind september. Het ging best langzaam, later begreep ik waarom. Toen we zowat beste vriendinnen waren vertelde ze me vanalles waar ze me dwarszat. Dat was een heel waslijst. Toen kon ik bergijpen waarom het zo lang duurde totdat ze me vertrouwde, waarom ze zo snel onzeker en gekwetst was, waarom ze soms zo ontzettend jaloers kon zijn. In d'r mail stond 'Iedereen die ik het heb verteld is anders gaan doen. De een meer dan de ander. En als dat ook bij ons gebeurt, doe ik mezelf wat aan' ook zei ze, 'Een deel van mij vindt het nog altijd moeilijk om jou dingen te vertellen. Dat komt door Judith. Als zij me kan laten vallen, kan iedereen dat. Maar jij zei dat je anders was. En dat ben je, toch?'
Ze had helemaal gelijk. Ik zou anders zijn, ik zou voor haar blijven. Dat deed ik ook.

Onze vriendschap werd steeds intenser, en na een tijdje dacht ik alleen maar aan haar. Ik dacht eerst dat het vriendschappelijk was, maar meestal waren de gedachten dingen zoals 'wat is ze toch lief en knap, hopelijk smst ze me of spreek ik haar vanavond op msn'. Na een tijdje realiseerde ik me dat ik verliefd op haar was. Het viel Lisa ook op, maar ik durfde niets te doen. Zij viel tenslotte niet op meisjes, zoals ik wel deed. Zij wist ook niet dat ik biseksueel was, dat heb ik haar nooit durven vertellen. De verliefdheid werd steeds erger en ik werd helemaal gek van mezelf, en haar. Alles aan haar vond ik mooi, lief en leuk. Ze maakte me altijd aan het lachen en me belangerijk voelen. Op een gegeven moment had ik er genoeg van en besloot ik een afspraak met mezelf te maken. Ik moest en zou haar verliefd op me krijgen. We hadden altijd die gesprekken met dat we met elkaar gingen 'batsen'. Maar.. na een tijdje gingen we daar verder op in. Een keer na onze dagelijkse batsbeurt, zei ik, dank je wel voor de batsbeurt liefjoh, wat wil je ervoor? -wbw- waarop zij antwoorde: een zoen -wbw- Ik ging helemaal kapot van de vlinders en ging er verder op in met: Dat zou ik heel graag willen doen heurr *zoen* en daarop zei ze: wap, nu wil ik eigenlijk best écht met je zoenen.
Mijn wereld kon toen niet mooier zijn en ik voelde me helemaal gek worden. Dat was het begin van alles. We smsden dingen zoals, ik wil je eigenlijk ook voelen, horen, zien, zoenen. Het werd steeds erger, en na een week stuurde ze me een mail. Ik kon het gevoel dat ik kreeg toen ik dat mail las niet omschrijven. Daarin vertelde ze me eigenlijk dat ze verliefd op me was. Ik was zo, zó gelukkig! Ik smsde haar dat ik ook verliefd was op haar, en 25 mei 2008, om iets van 2 uur 's nachts, waren Eva en ik officeel een setje.
Zij was mijn eerste meisje en ik was zo ontzettend gelukkig! Ik was al zo lang verliefd en ik vond haar zo ontzettend knap en lief en leuk en grappig en vanalles! We smsden elkaar plat, tot 3 uur in de ochtend, vertelend over hoe graag we elkaar wilden en hoeveel we van elkaar hielden. Ik was zo verliefd.

Een tijdje daarna, vertelde ze me over een vriend die ze had. Zo te horen was het niet echt een goeie jongen, en ze raakte in de weer met hem. Hij was een drugsdealer, en toen ze op een avond bij hem langsging ging het helemaal mis. Hij maakte haar helemaal high en ze belandden in bed. Tijdens dit hele gebeuren smsde ze me, dus ik wist van alles af. Het brak me helemaal, ik was een volkomen wrak. Hoe kon ze? Ik dacht dat ze van mij hield, en van mij alleen. Dat is toch zo? Dat was toch zo? Ik was helemaal in de war. Ze smsde me dat het haar zo speet. Ze vroeg me om vergeving. En ik was zo hopeloos verliefd, dat ik niet anders kon dan haar vergeven. Zij beloofde me op alles wat haar lief was dat zoiets nooit meer zou gebeuren, en ik geloofde haar. Ik wou niets liever dan haar geloven. Ik vergaf en vergat, en het ging de tijd daarna heel goed. Zo goed, dat ik besloot bij haar langs te gaan omdat ik het niet meer kon en te erg naar haar verlangde. Ik maakte een heel plannetje, zij stuurde me geld om het treinkaartje te kunnen betalen, en zaterdag 31 januari was dé dag. De dag waarop ik mijn vriendin eindelijk ik het echt zou zien. Het was prachtig. Zij was prachtig. Zij had 1000x mooiere ogen dan Mikey. Zij had 100000x mooiere lippen dan Mikey. Zij was 10000000000x beter dan Mikey. En ik hield zoveel meer van haar dan ik ooit van Mikey had gehouden. Ik hield alleen maar van haar, ik leefde voor haar, er was niets wat ik meer liefhad dan haar. Zaterdag 31 January was een van de mooiste dagen van mijn leven.
Hier het hele verslag xD http://www.kindertent.nl/forum/17/topic/1418103/2

Naja. Oke weetje, ik schrijf een andere keer verder, mn reet doet zeer en ik moet m'n biologieproject echt afmaken.
xD
ik praat best wel tegen mezelf omdat toch niemand ooit dit te lezen krijgt.. o_o